หากย้อนเรื่องราวทุกอย่าง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

It only takes a second to say "I love you",

but it will  take a lifetime to show you how much.
        

คำว่า "ฉันรักเธอ" อาจใช้เวลาเพียงชั่ววินาทีที่จะบอก

แต่ทำให้เขารู้ว่าคุณรักเขามากแค่ไหน อาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิต

 

 

 

 

คนต้องเข้าหาความรัก ไม่ใช่รอ "บุพเพสันนิวาส"
แต่ความจริงก็คือ หลายๆครั้งสำหรับบางคนนั้น
ความรักไม่เคยผ่านเข้ามา....
อาจเป็นคนต่างหากที่ต้องเข้าหาความรู้สึกแบบนี้
เพราะบางทีเนื้อคู่ก็ไม่ได้เจอกัน...
บุพเพสันนิวาสเดินทางมาไม่ถึง...
คนต่างหากที่ต้องเดินทางเข้าไปหาความรัก
และดีไซน์มัน
ให้ความรู้สึกเป็นผู้สร้าง
และความสัมพันธ์เป็นพล็อตเรื่อง
ตั้งชื่อเป็น            

 

 

True Love Cinema Present......
Starring by You and I
Casting by Love
Screenplay by Someone
Written by Cupid
Story by Destiny
Costume Design by Feeling
Music by Heart
Directed by US
Produced by Just for Two
Showtime : Tonight
มีเรทคือ TL ( True Love )
มีความยาว : ชั่วชีวิต.....

 

 

ขอให้ความสุขอยู่กับเรานาน ๆ ...อย่างนี้ตลอดไป

 

ไม่อยากผิดหวัง...ร้องไห้

 

อีกต่อไปแล้ว 

 

 

ทำไมช่วงนี้มีแต่เรื่องเบื่อ ๆ ทั้งนั้นเลย

จริง ๆ แล้ว...

มันเกิดขึ้นเพราะตัวเราเองมากกว่า 

แต่คนอื่น เขาก็บอกว่า...

มันเป็นอย่างงี้แหละ...ปกติ

 

เซ็งเวลาต้องผ่านไปที่ ๆ ที่เคยไป

ถนนที่เคยไป ทั้ง ๆ ที่ไม่จำเป็นต้องผ่านเลย

แต่คนขับรถก็หลงทางจนผ่านไปถึงจนได้

..................เฮ้อ..................

 

..................เหงา..................

แต่จะให้หาใครเพื่อเข้ามาตอนนี้

ก็ไม่ค่อยมั่นใจ

..................โอ๊ย..................

เอาไงกะชีวิตดีเนอะ

 

 

 

Finally found somebody
That could be the one
But I promised myself
That I wouldn't give in to love
And I'm scared
And I'm nervous
Don't wanna be hurt anymore
This is bad
'Cause I know that you're the one

 

And I'm scared
And I'm nervous
Don't wanna be hurt anymore

 

I should know better but I
Can't stop what I feel
When you're next to me

One: do I really wanna trust this feeling

 

Two: do I wanna let it pass me by

Three: do you think it's only superficial

 

Four: could it actually be different this time

 

Someone to love me

 

Someone to be my everything
Maybe I've stumbled upon

 

 

 

เบื่อจังเลย 

ต้องมานั่งจมอยู่กับอดีต

อีกนานแค่ไหน

 

ทั้ง ๆ ที่มันก็ผ่านไปแล้ว

และคงไม่มีวันย้อนกลับมาได้

 

โลกกลม ๆ ใบนี้มีพื้นที่ตั้งมากมาย

แต่ทำไมต้องวนกลับมาให้เจอกัน

 

ทำอวดดี ทำปากเก่ง

แล้วสุดท้ายก็เหมือนเดิม...เซ็ง

 

ถ้าเค้ารู้ว่าเรายังเป็นอย่างนี้

เค้าคงจะดีใจ ที่ทำให้ใครคนหนึ่ง

เป็นบ้าเป็นบอได้มากมายขนาดนี้

 

ส่วนตัวเค้าเองก็คงมีความสุข

อยู่กับคนใหม่ ๆ ความรักใหม่ ๆ

สิ่งแปลกใหม่อีกมากมายในชีวิต

 

ทำไมเราต้องคิดถึงคนที่เค้าไม่เคยแม้แต่จะคิดถึงเรา

 

เบื่อตัวเองจังเลย...............................เฮ้อ

 

  

การมองหาความรัก

ก็เหมือนกับการที่เราพยายามมองหาดาวตก

 

ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิดเราก็ไม่มีทางได้เจอ

ฉันเชื่อว่าบางสิ่งบางอย่าง เราก็ไม่ได้มันมาจากการ " ตามหา"

เหมือนกับดาวตก ที่ต่อให้แหงนหน้ามองหาจนคอแทบหัก

ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิด มันก็ไม่มีทางที่เราจะได้เห็น

และต่อให้เราพยายามมองดาวอังคารที่ส่อง สว่างอยู่บนฟ้า

แล้วเฝ้าอธิษฐานให้มันตกลงมา

ถ้ามันไม่ใช่ดาวตก... ให้พยายามแค่ไหนมันก็ไม่ใช่

การมองหาความรักก็เหมือนกับการที่เราพยายามมองหาดาวตก

ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิดเราก็ไม่ มีทางได้เจอ

แต่อย่าเพิ่งใจร้อนกับเรื่องของความรักเลยค่ะ

มันจะทำให้เราทุรนทุรายกับการใช้ชีวิต ซะเปล่าๆ

บางที ...ตอนนี้คนๆ นั้นของเราอาจกำลังเดินเล่น

อยู่ตรงไหนสักส่วนของโลก หรืออาจอยู่ใกล้ๆ เราก็ได้

ระวังนะ... ยิ่งเราออกเดินทางตามหา

อาจกลายเป็นว่าเรายิ่งเดินห่างจากเขาไป

การเจอกันอาจช้ากว่าที่น่าจะเป็นซะอีก

อย่างน้อยเจอกันช้าก็ยังดีกว่าไม่เจอ

ทั้งหมดก็แค่ความรู้สึก ของใครคนนึง

 

คือตัวเราเองในตอนนี้

 

 

 

 

เราไม่เชื่อในความรัก ...
คงเพราะเราไม่เคยได้สัมผัส
โลกสอนให้เราเรียนรู้ว่า
อย่าเชื่อในสิ่งทีเรายังไม่เห็น ในสิ่งที่เรายังไม่เคยได้สัมผัส
สิ่งที่เราพบเจอกับตัวเองและเห็นจากคนอื่น ทำไมทุกคนเจ็บปวด?

อย่าหลอกตัวเองว่าไม่จริง ที่สุขก้อเป็นการคิดเอาเองว่าตัวเองมีความสุข

ลองนึกดูสิว่าอีกฝ่ายหนึ่งเค้าสุขกับเราด้วยหรือเปล่า .....แน่ใจเหรอ?

.

.

.

รัก คือการให้โดยไม่หวังผลตอบแทน จริงเหรอที่ไม่หวังอะไรเลย ถ้างั้น...
คุณเสียใจทำไม เวลาที่เค้าไม่มาหา เพราะคุณหวังว่า...เค้าจะมา
คุณเสียใจทำไม เวลาที่เค้าห่างเหิน เพราะคุณหวังว่า...เค้าจะเอาใจใส่
คุณเสียใจทำไม เวลาที่เค้ามีคนใหม่ เพราะคุณหวังว่า...เค้าจะเป็นของคุณคนเดียว
คุณเสียใจทำไม เวลาที่เค้าไม่รัก เพราะคุณหวังว่า...เค้าจะรัก

เหล่านี้ไม่ใช่ผลตอบแทนที่คุณหวังแล้วไม่ได้มาหรอกหรือ?

.

.

.
มีใครบ้างที่รักแล้ว ไม่ต้องการให้...เค้ามาดูแลเอาใจใส่
มีใครบ้างที่รักแล้ว ไม่ต้องการให้...เค้ามีแต่คุณคนเดียว
มีใครบ้างที่รักแล้ว ไม่ต้องการให้...เค้ารักคุณบ้างเลยสักนิด

"สักนิด" , "ขอเพียงแค่นั้น" , "เท่านี้ก้อพอ" , "ชั้นไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้"
เหล่านี้เป็นกำแพงที่เราสร้างขึ้น เพื่อยับยั้งความต้องการของเราเอง
การยับยั้งความต้องการมันทรมานนะ คุณไม่รู้สึกเหรอ
มันเป็นความทรมานจากการห้ามความรู้สึกตัวเอง
หลอกตัวเองว่าอย่ารักมากไปกว่านี้เลย ทั้งๆที่ความจริงก้อรักไปแล้วหมดหัวใจ

.

.

.

รักและคิดถึง เมื่อรักแล้วก้อต้องคิดถึง เวลาที่คิดถึงคุณมีความสุขหรือเปล่า
ความคิดถึงกับความโหยหา ต่างกันตรงไหน? เวลาที่เราคิดถึงใคร
ก็แอบคิดเสมอว่าเค้าจะคิดถึงชั้นอยู่บ้างไหม หรือคุณไม่เคยคิด?

ดีใจด้วยกับคนที่มีความสุขกับรักที่แท้จริง
และขอให้ความรักนั้นอยู่กับคุณตลอดไป

.

.

.
เราก้อยังแอบหวังว่ามันจะยังมีอยู่จริงในโลกใบนี้

ตอนนี้เราอาจจะมองโลกแคบ อาจจะมองโลกเพียงด้านเดียว
หลายคนอาจไม่เห็นด้วยกับความคิดของเรา ซึ่งก้อไม่ผิด
แต่ก้อคงไม่แปลกที่เราคิดแบบนี้ อย่างที่บอก

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมา . . . เคยถามตัวเองหลายครั้ง
ว่าทำไม? . . . ยังรัก ยังแคร์ คนที่ทำร้ายหัวใจเรา
แต่สุดท้าย . . . ก็ได้คำตอบเดิมกลับมา
เพราะ . . .  "เรารักเขา" แค่นั้นเองที่เป็นเหตุผลให้เรายังอยู่ตรงนี้
และยังยืนยันที่จะรักเธอต่อไป . . . แม้จะต้องถูกทำร้ายหัวใจอีกก็ตาม

ก่อนหน้านี้ . . .เราเคยรับรู้ความรู้สึกเจ็บปวด
และมีความสุข หรือ ทุกข์ ร่วมกัน
แต่วันนี้ . . .ความรู้สึกเหล่านั้นมันกลับเปลี่ยนไป
และทำให้เรามานั่งคิดถึงความหลังระหว่างเราและเขามากขึ้น
คุณเคยมีรู้สึกแบบนี้เหมือนเราบ้างไหม?

เคยไหม . . . ที่รักใครมาก จนไม่สนใจว่าเขาจะเป็นยังไง จะดี จะร้ายแค่ไหน
เคยไหม . . . ที่ยอมทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้เขามีความสุข ถึงแม้ว่าตัวเราจะทุกข์
เคยไหม . . .  ที่นึกถึงเขาทุกลมหายใจ นึกถึงเขาทุกครั้งที่หลับตา

เคยไหม . . . ที่เชื่อมั่นในคำสัญญาของเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้
เคยไหม . . . ที่ยอมทำทุกอย่าง แม้ต้องเสียใจ เพื่อแค่ให้เขายังอยู่กับเราต่อไป
เคยไหม . . . ที่ไว้ใจ เชื่อใจเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้

เคยไหม . . . ที่ถูกใครทำร้ายหัวใจ แล้วยังยอมให้เขากลับมาทำร้ายเหมือนเดิม
เคยไหม . . . ที่ตลอดเวลาที่คบกับเขาแล้วถูกโกหก แต่ก็ยังเชื่อคำพูดเขา
เคยไหม . . . ที่เขาทำในสิ่งที่อภัยให้ไม่ได้ แต่ก็ยังอภัยให้เขา

เคยไหม . . . ที่ต้องให้โอกาสเขาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
เคยไหม . . . ที่คิดถึงเขา แล้วนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวบ่อยๆ
เคยไหม . . . ที่อยากให้เขากลับมาอยู่ข้างกายเรา ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้

เคยไหม . . . ที่ห่วงใครมาก ๆ จนไม่อยากให้ไปไหน
เคยไหม . . . ที่ทำตัววุ่นวาย จนทำให้เขารู้สึกรำคาญ
เคยไหม . . . ก่อนที่จะทำอะไรลงไป จะต้องนึกถึงความรู้สึกเขาก่อน

เคยไหม . . . ที่ขี้หึง หึงแม้กระทั่งรู้ว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น
เคยไหม . . . ที่แค่เขาชมใคร ว่าสวย ว่าน่ารัก เราก็เก็บมาคิดมากจนทะเลาะกัน
เคยไหม . . . ที่อยากจะทำตัวให้ดูดี ให้น่ารัก เพื่อที่จะไม่ให้เขาไปสนใจใคร

เคยไหม . . . ที่รู้สึกเป็นห่วงเขา แล้วคิดจนปวดหัว
เคยไหม . . . ที่เวลาโทรหาเขา แล้วเขาไม่รับมันทำให้เราแทบบ้า
เคยไหม . . . ที่ทะเลาะกัน แล้วชอบปิดโทรศัพท์ทั้งๆ ที่อยากคุยด้วยจะตาย

เคยไหม . . . ที่อยากจะกอดเขาไว้ให้ได้นานเท่านาน ก่อนที่เขาจะจากไป
เคยไหม . . . ที่อยากจะอยู่เคียงข้าง อยากปลอบโยนเขาเวลาที่เขาต้องทุกข์ใจ
เคยไหม . . . ที่อยากให้เขาเข้าใจเราในทุก ๆ เรื่อง

เคยไหม . . . ที่คิดน้อยใจเวลาที่เขาไม่สนใจ ไม่แคร์กัน
เคยไหม . . . เวลาที่เรางอนแล้วอยากให้เขาง้อ (ดอกไม้สักช่อ)
เคยไหม . . . ที่อยากจะทำนู้น ทำนี่ให้เขารู้สึกดี อยากให้เขารู้ว่าเรารักเขาจะตาย

เคยไหม . . . ที่คิดไปไกล ว่าเราจะรักกันตลอดไปยันตายกันไปข้างหนึ่ง
เคยไหม . . . ที่อยากนอนดูทีวี อยากจูงมือกันไปไหนต่อไหน. . .
เคยไหม . . . ที่อยากให้เขาตะโกนบอกรักเราดังๆ ให้ทุกคนได้รับรู้กันไปเลย

เคยไหม . . . ที่อยากจะเป็นคนรักที่ดีของเขา และให้เขาเป็นคนรักที่ดีของเรา
เคยไหม . . .  เคยกลัวหรือเปล่า กลัวว่าเขาจะไม่รัก
เคยไหม . . . อยากให้เขาภูมิใจว่า ฉันโชคดีที่สุดที่มีแฟนอย่างเธอ

การที่จะรู้สึกกับใครอย่างนี้ . . . มันคงไม่ใช่เรื่องยาก
ถ้าเรารักใครสักคนหนึ่งจริงๆ . . . แต่มันคงเป็นเรื่องยาก
ที่จะรู้สึกอย่างนี้ได้ . . . ถ้าเราไม่ได้รักใครเลยจริงๆ

 

 

 

 

ถ้าครั้งหนึ่งเราเคยรักกัน

แต่วันนี้เราคือผู้ให้เพียงฝ่ายเดียว

แปลว่าเราจะต้องแบกรับทุกสิ่งทุกอย่างไว้

ก็ขนาดสองคนช่วยกันแบ่งปัน

บางวันเรายังเหนื่อยเหลือเกิน

และถ้าอีกคนเอาแต่รับแต่ไม่ให้กลับคืน

 

 

 

 

 

 ถ้าคิดจะทำให้ฉันเจ็บ

ฉันเจ็บพอแล้ว...

 

ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่ละคร
ที่ฉันมองเห็นอยู่นี้ ที่แท้มันคือความจริง
คือคนสองคน ที่บอกรักกัน และคนในนั้น
หนึ่งคนคือคนที่ฉัน รักหมดหัวใจ

''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
สิ่งที่เธอแสดง ทุกทุกถ้อยคำ
เหมือนเธอนั้นพูดกับฉัน
แต่คน ๆ นั้น มันไม่ใช่ฉัน

 

''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
ฉันเหมือนคนไม่มีกำลัง
และหมดแรงจะยืนจะลุกจะเดินไป
ฉันเหมือนคนกำลังจะตาย
ที่ขาดอากาศจะหายใจ
ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลัง
แล้วมันทะลุถึงหัวใจ
เธอจะให้ฉันมีชีวิตต่อไปอย่างไร
ไม่มีอีกแล้ว กับเธอ
ไม่มีเหลือสักอย่าง .... อยากตาย

 
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
บทบาทของเธอ สิ่งที่เขาทำ
ทุกตอนมันเหมือนตอกย้ำ
ให้ฉันต้องเสียน้ำตา
ภาพที่คุ้นเคย ที่ที่คุ้นตา
น้ำเสียงที่เธอ พูดจาท่าทีเหล่านั้น
ฉันไม่เคยลืม

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

 

 

การมีกันและกันในความทรงจำ

แม้อยู่ห่างไกล

แม้ต้องจากกัน

 ยังดีกว่าหลายคนที่อยู่ใกล้กัน

แต่ไม่เคยมีกันอยู่ในสายตา

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

การจากกันเป็นเรื่องเศร้า

แต่หากมีความทรงจำดี ๆ ร่วมกัน

ในความเศร้านั้นก็ยังคงมีความหมาย

 

 

อาจดูตลก

.

.

.

แต่

เราขออโหสิกรรมแก่ทุกคน

ที่เราเคยทำให้เขาเสียใจ

.

.

.

และวันนี้

เราได้รับเวรกรรมที่เราทำแล้ว

.

.

.

รู้ถึงความเจ็บปวด ที่ต้องอยู่คนเดียว

อยู่โดยไม่มีคนที่เรารัก

คนที่เราหวังให้เขาอยู่เคียงข้างเราตลอดไป

 

เคยมีใครถามคุณไหมว่า "ความรักคืออะไร?"
เราคิดว่าวันนี้...เรามีคำตอบแล้วล่ะ

 

*************************

คำที่ใช้แทนคำว่า "ความรัก" ได้ดีที่สุด
น่าจะเป็นคำว่า "ใส่ใจ"
หากคุณคิดที่จะบอกรัก
หรือรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะรักใครซักคน
ลองถามตัวเองดูว่า
คุณใส่ใจเค้ามากน้อยแค่ไหน?
ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความเอาใจ

 

*************************

หากคนรักของคุณจำได้ขึ้นใจว่า
คุณเคยพูดว่าอยากได้อะไร
แล้วเค้าหาซื้อของชิ้นนั้นให้
ไม่ใช่สักแต่ว่าซื้อซื้อซื้อของเยอะแยะมากมาย เพื่อเอาใจ...
นั่นแหละถึงเรียกว่า ความใส่ใจ

*************************

ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความหึงหวง
หากคนรักของคุณโทรหาคุณทุกคืน
ถามว่ากลับถึงบ้านหรือยัง
เพียงเพราะเค้าเป็นห่วง
ไม่ต้องการให้คุณได้รับอันตรายในยามดึก
ไม่ใช่กลัวว่าคุณจะไปกับคนอื่น...
นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ

 

*************************

ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความมีน้ำใจอย่างเดียว
หากแต่มีความถนอมน้ำใจด้วย
หากคนรักของคุณทำอะไรเพื่อคุณซักอย่างด้วยความตั้งใจ
แต่คุณกลับไม่ชอบมัน
คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะพูดอะไรออกไป
ใส่ใจในความรู้สึกของเค้าด้วย

 

*************************

หากคุณทะเลาะกับคนรัก
แต่แล้ววันรุ่งขึ้น
คนรักของคุณยังโทรมา
แสดงความเป็นห่วงในเรื่องต่างๆ เหมือนทุกๆวัน
ทั้งๆที่ยังไม่หายโกรธ...
นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ

 

*************************

หากคนรักของคุณยอมสละเวลาทำบางสิ่ง
เอาไว้ทีหลัง เพียงเพื่อช่วยทำในสิ่งที่คุณขอ...นั่นแหละเรียกว่า ความใส่ใจ

 

*************************

คนเราบางครั้งก็ต้องการมีใครซักคนคอยใส่ใจเราบ้าง
หากคุณต้องเดินทางไกล
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาถามว่า "ถึงหรือยัง"
"ปลอดภัยดีไหม" "เหนื่อยไหม"

 

*************************

หากคุณต้องปฏิบัติภาระกิจสำคัญ
ไม่ว่าจะเรื่องงาน หรือเรื่องเรียน
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณจำได้
และโทรมาบอกว่า "โชคดีนะ"
"ชั้นจะคอยเป็นกำลังใจให้ "
หากคุณต้องขับรถคนเดียว
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาบอกว่า "ขับรถดีๆนะ"

 

*************************

หากคุณป่วยเป็นไข้ ไม่สบาย
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาเตือนให้คุณกินยา
และพักผ่อนมากๆ

 

*************************

ความใส่ใจ กับ ความเกรงใจ คล้ายกันในหลายๆด้าน
คุณอาจคิดว่า ยิ่งคบกันสนิทสนมกันมากเท่าไหร่ ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจกันให้มากเหมือนคนที่เพิ่งเริ่มรู้จักกัน
แต่เรากลับไม่คิดอย่างนั้น
ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่
ต้องยิ่งเกรงใจซึ่งกันและกัน
ความเกรงใจเป็นสิ่งดี
และเป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์อันยั่งยืน
เห็นไหมล่ะว่า
ไม่ยากเลยที่จะแสดงความใส่ใจต่อใครซักคน
เพียงแต่วันนี้ คุณใส่ใจคนรักของคุณแล้วหรือยัง?????

 

ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา
บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป
แต่กลับบางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น..
จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย ล่วงเลย
ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน
....

เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน
สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า
ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย หรือ
คนรักกันไว้ได้อย่างคงที่...
บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า
กลายเป็นคนคุ้นเคย...
จากคนเคยคุ้น กลายมาเป็น คนรักกัน ..
ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้ ...
และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น ..
....
แต่ในทางกลับกัน..
ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา
จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก ..
กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป ..
....
แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่ ..
แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ..
ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา
พอ ๆ กับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก..
....
ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้
และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน..
เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน
1 ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100
ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้ ..
และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน
เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว
เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ..
....
กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง
กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ 

เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป..แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา
ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่
ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด..
....
เคยรู้สึกใช่ไหมว่า ..
ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี
กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม...
กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก
แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน..
....
ขณะที่บางคนวิ่งตาม
ล้มลุกคลุกคลานและเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า
และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี
โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน
อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับความรู้สึกคน..
เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม
พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น
บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา
ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน ..
ไม่เคยรับรู้ว่า
ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน
แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น
ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ ..
ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ
....
การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน...
บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต..
ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม..
ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ๆ ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม
ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของเวลา
ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง
ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย...
ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปาฏิหาริย์..
.....
เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา
ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป
เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า
ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี
ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง
เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ
ไปเพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน
เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน
เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า
การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก..
แล้วคุณ ๆ เล่า เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง
ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม..
เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึก
เป็นกลับเป็นตัวแปรผกผันกัน
เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ ๆ
หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล
กันบ้างไหม.???
....
เคยคิดกันบ้างไหมว่า ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม
และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม

คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน ...

เมื่อวันเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปทะเลที่ระยองมา

เพราะพี่วี แล้วก้อมีเพื่อน ๆ พี่วีอีกหลายคน

ต้องไปสอบดำน้ำ...

.

.

.

 

ฮือ...ฮือ...

อยากเรียนดำน้ำมั่งงะ

อยู่บนเรือ มานเหง๊า...เหงา

แถมพี่ ๆ ตอนขึ้นจากดำน้ำ

ก้อคุยกันว่าเจอ นู้นมั๊ย นี่มั๊ย 

ไม่เห็นรู้เรื่องเลย...อยากมีส่วนร่วมมั่งอ่ะ

.

.

.

แต่ก้อกลัว ๆ เหมือนกัน เพราะเคยว่ายน้ำแต่ในสระ

แล้วก้อว่ายแป๊บเดียวก้อเหนื่อยแหละ

ไม่รู้ไปดำน้ำจะไหวมั๊ยอ่ะ

.

.

.

สงสัยต้องไปฟิตร่างกายก่อน

แค่ยกถังอากาศยังไม่ขึ้นเลย

แล้วต้องเรียนอุปกรณ์อีก ล้านแปด

แต่ก้อจะสู้ ๆ จะได้มีเรื่องมาโม้เยอะ ๆ เลย

 

ความลับ ~ ความรัก
 

"อุบัติเหตุเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้"

คัย ๆ ก้อคงเคยได้ยินคำนี้

แต่คัยจะคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

.

.

.

เมื่อวานนี้...มันก้อเกิดขึ้นกับตัวเราเอง

แต่ก้อถือว่าโชคดี...ที่ไม่มีคัยเป็นอะไร

กับสิ่งที่เสียหายไป...ถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย

เพราะมันสามารถซ่อมแซม แก้ไขได้

...แต่กับชีวิตคน...มันแลกกันไม่ได้เลย

เราไม่ได้คิดจะโทษคัย

เพราะคงไม่มีคัยอยากให้เกิดขึ้น

.

.

.

ถึงมานจะเป็นอุบัติเหตุ แค่หนึ่งครั้ง

แต่มันก้อสอนให้ได้รู้ว่า

"อย่าได้ประมาท เพราะมีนแค่เสี้ยววินาที ที่เกิดขึ้น

แต่เราอาจสูญเสียอะไรมากมาย

อะไรมากมายที่เรายังไม่ได้ทำ

ยังไม่ได้เริ่ม"